Çalışan anneler ‘yeterlilik endişesi’ taşıyor

Çalışan anneler ‘yeterlilik endişesi’ taşıyor

Çalışan anneler ‘yeterlilik endişesi’ taşıyor

Doğumun akabinde bebeğini konutta bırakarak iş hayatına dönen yeni anneler için bu süreç bunaltıcı olabiliyor. Anadolu Sıhhat Merkezi Ruhsal Danışmanı Necmiye Doğruer, doğum sonrası çalışmaya başlayacak annelere hem “yeterli” anne olma hem de işe adapte olma konusunda tavsiyelerde bulunuyor.

Anneler büyük bir karmaşanın ortasına düşüyor

Bebeğin dünyaya gelişiyle birlikte annenin ömründe büyük değişiklikler meydana geliyor. Ömrünü devam ettirebilmek için uzun mühlet annenin varlığına muhtaçlık duyan bebeklerine en güzel biçimde bakmak isteyen anneler hem fizikî hem de duygusal olarak yaşadığı büyük sorumluluğun gerçekliğiyle bir karmaşanın ortasına düşüyor. Anne için en zorlayıcı süreç ise işe dönme vaktinin gelmesiyle başlıyor.

Annenin hali bebeğin direkt etkiliyor

Bebek için de anne için de birinci vakitler zorlayıcı olabilecek işe dönme sürecindeki lokomotif kişi yeniden annelerdir. Bebekler çok uzun müddet annenin taşıdığı hisle hareket eder. Anne kaygılıysa bebek de telaşlıdır, anne huzurlu ve rahatsa bebeğin yaşamsal tepkileri da bu taraftadır. Bundan yola çıkarak doğum sonrası müsaadesini tamamlayıp işe geri dönen annenin bebeğini hangi hisle konutta ona bakım veren bireyle bıraktığı büyük değer taşır.

Şayet anne, itimatla ve tasadan uzak bir biçimde bebeğinden ayrılarak bakım veren bireye huzurla bebeğini emanet edebiliyorsa, bu mecburî durumla baş etmek her iki taraf içinde kolay olur. Anneyi vicdani olarak en çok zorlayan noktan bebeğini konutta bıraktığı için duyduğu suçluluk duygusudur. Kâfi anne olma telaşlarıyla boğuşan annelerin, bebeğiyle kurduğu bağın zayıflayacağına dair ağır tasaları ve bebeğin gelişiminin sekteye uğrayacağı, travma yaşayacağı dehşetleri da süreci zorlaştırıyor.

Birçok modüle bölünmek ruh sıhhatini tehdit ediyor

Doğum sonrası işe başlama sürecinin zahmetlerini yaşayan bayan, hem annelik hem de iş bayanı rollerinde problemin neresinde ne kadar durabildiği konusunda sorgulamalar yaşayabilir. Zihnen meskende bedenen işte geçirilmek zorunda olan saatler ruh sıhhatinin en büyük tehdidi olmakta. Bölünmüşlük hissi ile yaşamsal rolleri ortasında sıkışmışlık yaşayan çalışan anne için, hem iş hem de bebeği ile ilgili bahislerde mükemmeliyetçiliğe kayan bir idealizasyon oluşuyor.

Kendinizi sorgulamayın ‘olabildiği kadar’ hududunda kalın

Yeni annelik ve işe dönüş karmaşasında bebeğe, konut yaşantısındaki rutinlere ve eşe dair sorumluluklar konusunda da eksiksiz bir performans gösterme gayreti da anneyi ziyadesiyle yıpratır. Eksiksiz olma uğraşı yerine anneler öncelikle şartları olduğu üzere kabul etmeliler. Kendi yeterliliğini sorgulamak yerine “olabildiği kadar” hududunda kalmak en doğrusudur. Bu noktada kendi kaidelerinin gerçekliğini görmek ve sakinlikle yapabilirliklerinin sonlarını kabul etmek gerekir.

Çıkış noktasını anne ve bebek ortasındaki güçlü bağ yaratıyor

Bebeğin, bakım veren kişi ile kurduğu alaka çok kıymetli olsa da annesiyle ortasındaki ilginin yerini asla alamaz. Anne ve bebek ortasında kurulan sağlam bağ ile fizikî olarak farklı olunan vakitlerde bebek anneyi anne de bebeği zihninde taşıyabilir. Fizikî olarak bir ortada değilken de kurulan güçlü bağın yardımıyla bebek annenin varlığından uzaklaşmaz. Temel problem budur ve bunu bilmek sıkışmış bir anne için çıkış noktasıdır. İşe giderken bebeğini ruhen ve bedenen inançla meskende bırakabilen anne bu süreci ruhsal olarak zorlanmadan yaşayabilir. Zahmetlere ve mümkün problemlere tahlil yolu bulabilir.

Babaların da desteklemesi gerekiyor

Birçok anne bebek dünyaya geldikten sonra babaların süreçteki gücünü ve dayanağını yok sayıyor. Bu güç süreçte babaların da katkı sağlamasıyla aile olarak her zahmetin altından kalkılabileceğinİ unutmamak gerekir. Bayanın bebeğe dair her şeye tek başına kalkışmasının manalı değildir. Bayanın babayı bu sürece dâhil etmeye istekli olması gerekir.

Etiketler

anne çalışma çocuk ebeveyn hayat yaşam yeterlilik

4 Beğen

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.